Ervaringsverhalen

Over de Dansretraite Zijnsoriëntatie door Irma Schijf

Ik vond het heel spannend, want het is zo moeilijk inschatten hoe een retraite je gaat raken. Wat mij hielp waren de stilte momenten bij onder andere de aankomst en de ochtenden tot 10:00 uur. Dat zijn voor mij de momenten dat ik vanuit mijn isolement een groep betreed en daar voel ik mij altijd heel ongemakkelijk bij. Door niets te hoeven zeggen en er alleen te hoeven zijn, was dat een stuk aangenamer voor mij.

Er werd stil gestaan bij je verlangens, bij wat dans jou brengt en wat de retraite jou brengt. Een visualisatie oefening liet je inzien wat je kwaliteiten zijn waar andere oefeningen op door gingen. Ik werd onverwachts getroffen door een verdriet waarvan ik niet wist dat het er nog zat. Het was iets van 18 jaar geleden. Mijn heling was tot op heden altijd gericht geweest op de oorzaak van het verdriet (boosheid). Maar nu zat ik op het verdriet zelf en kon ik bij de pijn zonder boosheid te voelen. Bijzonder hoe je je daarna lichter kunt voelen. 

 

Ik kan niet echt genieten, want het lijkt wel of ik ergens voor op mijn hoede ben. Ik ben niet ontspannen. Het lijkt wel of ik klaar sta om te vluchten. Ik weet dat, ik zie dat en het frustreert mij dat het mij niet lukt hier anders in te doen. Mijn gereserveerdheid zat mij enorm in de weg om mij te kunnen uiten in de dans. De eerste twee dagen zat ik in mijzelf gekeerd. Ik danste alleen en ingehouden. Van binnen wilde ik zo graag plezier maken. Er zat een barrière tussen. Onzekerheid of ik wel kon dansen en onzekerheid hoe de groep zou reageren als ik los zou gaan.

 

Meerdere malen heb ik tijdens de retraite mijn koffers willen pakken en naar huis willen gaan. Ik kon een hekel aan mijzelf hebben, omdat ik niet kon genieten, zoals andere dat wel deden tijdens het dansen. Dat was zo confronterend. De derde dag durfde ik en pakte ik mijn ruimte. Het was zo leuk om te ervaren hoe de groep reageerde en mee danste. Hoe ik contact met hen maakte en hoe zij mij omarmde. Het heeft mij enorm geëmotioneerd en hoop gegeven, dat ik dit stukje van mijzelf volledig terug kan gaan vinden. Dit was wat ik kwijt was, maar hoort wel bij mijn essentie. Deze ervaring had ik nodig en draagt in alle opzichten bij aan mijn persoonlijke ontwikkeling.

 

Heel eerlijk had ik eigenlijk geen zin in de retraite. Geen zin in een worsteling met mijzelf. Maar nu kijk ik met heel veel dankbaarheid terug, want het heeft mij veel gebracht. De retraite heeft me mijn vrijheid laten terugvinden.

Over het Drieluik Grounding, Strengthening & Connecting door Thea Bijlsma

 

Na mijn basisjaar Zijnsorientatie heb ik besloten voluit te leven en te bekijken wat er op mijn pad komt. Ik krijg regelmatig de nieuwsbrief van Zijnsorientatie en daar stond in: NIEUW Dans Drieluik wordt gegeven door Rianne Fischer. Ik dacht: Yes, ga ik doen, puur intuïtief!  Niet wetende dat het me zoveel zou brengen! Mijn ervaring is dat je hele levensgeschiedenis met je mee danst in het leven en wat er zich op een moment wil aandienen er ook mag zijn. Daar ben ik voor gegaan!


Rianne kende ik niet, maar toen ik haar ontmoette had ik het gevoel van warm thuiskomen.
Je mag bij haar je kwetsbaarheid en verdriet tonen en wordt in onvoorwaardelijke liefde geaccepteerd, precies zoals het op dat moment is. Rianne is zeer professioneel in haar aanpak en ziet precies waar zij aanwezig moet zijn op een bepaald moment.
Wat zich aankondigt wordt onmiddellijk opgepikt door Rianne en haar begeleiders en daar wordt je in ondersteund.
Het was voor mij een bijzondere ervaring en heeft mij veel gebracht om in zo'n liefdevolle kring met vrouwen te zijn! De herinnering voelt als sisterhood, zacht en waardevol. Ik zou zoveel mensen zo'n mooie helende dans gunnen!


Dankjewel lieve Rianne voor je mooie liefdevolle begeleiding en benadering. Het Dans Drieluik staat in mijn geheugen gegrift en was een cadeau voor mijzelf.